این آمریکایی های ناکس


یکی از نیازهای بشر که ازقضا خیلی هم نیاز به ارضا شدن داره، مورد توجه قرار گرفتنه؛ مثل اینکه همه شما رو دوس داشته باشند، راجع بهتون حرف بزنند، بهتون توجه کنند و خلاصه اینکه حال بدن بهتون... اینکه میگم، شامل رگ و ریشه، شهر، رشته تحصیلی و شغلی، ملیت، خانواده و ... هم هستش... برای من اینطوریه که اگه احیانن روزی اینجا نمایشگاهی راجع به ایران برگزار بشه، یا فیلمی از ایران پخش شه یا چه میدونم هر موضوعی که ملیت من رو (که یکی از مؤلفه هاییه که من باهاش شناخته میشم) تو یه محیط بین المللی مطرح کنه، من رو خوشحال میکنه، ولو اینکه زمانش هم خیلی کوتاه باشه...

حالا اینا رو گفتم که چی؟ داشتیم با این برادر اختلاطی میکردیم و از هر دری سخنی میگفتیم که کار به انتخابات آمریکا کشید و .... حرفمون که تموم شد، گفتم که خوش به حال شما که فعلا ایرانی مقیم امریکا هستین و چند وقت دیگه میشین امریکایی ایرانی تبار...

خیلی از آدمای این دنیا (به درست یا غلط) خودشون رو میکشند که به آمریکا برسند، همه جا صحبت امریکاست، از انتخاباتش بگیر تا جایزه اسکارش، از فیلم و موسیقی و زبون و تکنولوژی و پولش و ...

هر کسی که میخواد بخونه و مردم بهش گوش بدن، به زبون اونا میخونه؛ اگه کسی میخواد بنویسه و دنیا حرفاش و بشنوه به زبون اونا حرف میزنه، همه جا فیلمای اونا رو پخش میکنند، نرم افزارهای اونا رو استفاده میکنند و خلاصه عذابتون ندم، همه راهها ظاهرا به امریکا ختم میشه...

خیلی خوبه نه؟ که آدم با جایی شناخته شه که همه جا حرفشه و همه بهش نیاز دارند و علاقمندند یه جورایی...

الان همه دنیا یه لنگی وایسادن که ببینند کی تو این دو تا حزب اصلی امریکا نامزد اصلی میشه و بعدشم کی رئیس جمهور آیندست؟

من که واقعا به این آمریکایی های ناکس حسودیم میشه، منظورم از آمریکایی ها شخص شخیص فرماندار وقت تگزاس هم هستا!


/ 8 نظر / 13 بازدید
FarNice

ای وای من ن ن ن ن! ما چه ذوقی کرديم شما نوشتيد قربان :))

پرهام

ببين اين آمريكايي ها چه احساسي درون خودشون مي كنند. وقتي توي هر زمينه كه حرفش رو بزني باز آمريكا يه چيزي داره كه بشه بهش اشاره كرد. حالا ممكنه خيلي عالي نباشه اما در حدي هست كه از قلم نيافته.

کامران

جناب استاد اگر ميل همايونی بر نوشتن است٬ لطفا چاکران را از امر مبارکی که شما را جنبانده و به نوشتن آورده مطلع سازيد تا بلکه اسباب آنرا بيشتر فراهم آورند!

کوروش

کامی جان، ما عمل به تکلیف میکنیم برادر؛ اگر تکلیف بر گفتن باشد، مینویسیم، اگر تکلیف بر سکوت باشد، زبان در کام میکشیم و حرف نمیزنیم... آری برادر، ولی در عین حال شما اسباب و لوازمی که مورد نیاز هست رو فراهم کنید که این جنباندن از آن جنباندنهاست ها!

Yoota

wb!

سينا

فقط همين يه قلم که هر جای دنيا ميرند٬ توی هر جلسه و مجلسی میرند مردم دنیا به زبون اونا حرف میزنند برای هفت پشتم بسه!

کوروش

موافقم سینا، این یه قلم که واقعا بی نظیره که هرجا بری با اعتماد به نفس کامل به زبون مادریت حرف بزنی و هرکسی هم که احیانا متوجه نشه، باعث خجالت خودش باشه!

تنهاترین

ای برادر کاش همه خوشی های دنیا همین بود ! این آواز دهل لامصب وقتی نزدیکشی جز کَر کردن گوشت کاری انجام نمیده اونقدر بد نواست که دلت میخواد فرسنگ ها ازش دور شی یه امریکایی ایرانی تبار ! موفق باشید وبلاگ جالبی دارید